« HAPPY PEESEN»

Gepubliceerd op 14-04-2020

De kracht van rituelen

Mijn ouders zijn oude hippies, dus ik ben niet gelovig opgevoed.
Tja, hippies vochten nou eenmaal tegen de gevestigde orde, dus religie was taboe.
Misschien een gemis, misschien een geluk.

Later in mijn leven, dik onderweg op mijn persoonlijke spirituele zoektocht, kwam ik in aanraking met de Course in Miracles. Die een heel interessant licht wierpen op wie wij allen God & Jezus noemen (ja, ik noem ze even heel gewaagd gewoon bij de naam;).
Uiteraard ben ik nooit aanhanger geworden de Course, want ik word nooit ergens aanhanger van, maar het heeft me zeker mooie inzichten gegeven. En doordat ik nooit ‘besmet’ ben geweest door een of andere heersende religie, kon ik er totaal open en vrij (kritisch) in staan. Wat een zegen bleek te zijn.

Waarom ik dit nou schrijf, is omdat ik de tijd rond Pasen daardoor als een heel krachtig en verdiepende periode ervaar. Het verhaal in het kort is dat Jezus wordt gekruisigd en vervolgens weer uit de dood herrijst (wederopstanding).
Deze energie, die ik zie als een symbolische kruisiging en herrijzenis, is ieder jaar voor mij een mooi moment om stil te staan en te voelen hoe het staat met de kruisiging(en) in mijn eigen leven. Waar kruisig ik mezelf nog steeds, waar voel ik me in mijn leven door gekruisigd, door wie? M.a.w in welk deel van mijn leven is er nog lijden?

En door in die energie te zakken en met die intentie mezelf als het ware te onderzoeken – zonder oordeel -, kom ik altijd weer tot bijzondere ontdekkingen. Sommige jaren zat dat lijden natuurlijk hartstikke aan de oppervlakte (bijv. rond mijn scheiding) en hoefde ik echt niet te zoeken haha.
Alleen wilde ik dan niet kijken naar wie of wat dat lijden had veroorzaakt, maar vooral juist naar het durven voelen ervan en soms ook naar hoe ík dat lijden zelf in stand hield.
Zo zonder oordeel, in mildheid, naar je eigen lijden kijken, is een liefdevolle daad.
Pijn brengt je veelal naar waarheid.

Het wonder is dus dat daar als vanzelf vaak de wederopstanding uit volgt. Je herrijst als het ware als bij donderslag uit de duisternis van dat lijden. En dan volgt vaak een diep, diep inzicht. Dat kan voelen als een Aha!
Dat is het licht van de opstanding. De wedergeboorte.
Allemaal hele grote woorden (ik moet ook uitkijken dat ik niet opeens evangelisch ga klinken ;), maar ook in de tarot staat de kaart, de Wederopstanding voor Openbaring.

Pasen is dus een heel bijzondere tijd voor mij geworden.
Een soort ritueel dat me helpt zien en groeien.
Een reminder om telkens mijn totale verantwoordelijkheid in het leven te nemen en te wéten dat niks mij wordt ‘aangedaan’. Dat ik áltijd keuze heb.
Zelfs nu, in deze tijden van crisis.

pasen-en-Loesje-1587993078.jpg